| تبليغات | X |
 |
 |
|
| رهایی کنشی است تاریخی؛ نه ذهنی، نه زوری!! |
مرغ دریاخوابيد آفتاب و جهان خوابيد
گريد به زير ِ چادر ِ شب، خسته □
سر کرده باد ِ سرد، شب آرام است. □ ميگيرَدَم ز زمزمهي تو، دل. خاموش باش! من ز تو بيزارم □ اي ديدهي دريدهي سبز ِ سرد!
با نالههاي مرغ ِ حزين ِ شب
ناشادمان بهشادي محکوماند.
ليکن ز چشم، نفرت ِشان پيداست
با چهرههاي گريان ميخندند،
خندند مسخگشته و گيج و منگ، □ خاموش باش، مرغک ِ دريايي!
بگذار در سکوت به گوش آيد □ خاموش باش، مرغ! دمي بگذار □ خاموش باش، مرغک ِ دريايي! □ خاموش شو، خموش! که در ظلمت
بگذار تا ز نور ِ سياه ِ شب
خاموش باش، مرغک ِ دريايي! |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و دوم خرداد 1388ساعت 4:40 توسط قلیزاده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
طرف ما شب نیست. صدا با سکوت آشتی نمیکند...من با تو تنها نیستم....هیچکس با هیچکس تنها نیست...شب از ستارهها تنهاتر است.
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 دی 1387 آذر 1387 شهریور 1387 آذر 1386 آبان 1386 مرداد 1386 |
|
RSS
|